Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα VERNACULAR ARCHTECTURE. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα VERNACULAR ARCHTECTURE. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 1 Απριλίου 2008

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΟΙΚΙΣΜΟΙ-ΜΥΣΤΡΑΣ Mέρος τρίτο





ΕΠΙΚΡΑΤΕΣΤΕΡΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ


1. ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΑ ΦΕΡΟΝΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Τον φέροντα οργανισμό αποτελούν οι πέτρινες τοιχοποιίες. Σε περίπτωση μεγάλου ανοίγματος υπάρχουν και ξύλινα υποστυλώματα για τη στήριξη του πατώματος ή της στέγης.
Η φέρουσα τοιχοποιία κατασκευάζονταν από πέτρες και συνδέονταν με κονίαμα (το λεγόμενο κουρασάνι).
Τα υποστυλώματα κατασκευάζονταν από ξύλο και συνδέονταν είτε με κατάλληλη διαμόρφωση των ξύλων είτε με μεταλλικούς συνδέσμους.
Οι φέρουσες τοιχοποιίες διατάσωνταν σε ορθογωνικά σχήματα και σπάνια σε πιο περίπλοκες διατάξεις. Το πάχος της τοιχοποιίας ποικίλει ανάλογα με το μέγεθος του κτηρίου από 50-80cm. Ενισχύονταν με ξυλοδεσιές περιμετρικά στο ύψος της ποδιάς των ανοιγμάτων και στη βάση της στέγης.


2. ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΦΕΡΟΝΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Τα οριζόντια φέροντα στοιχεία είναι κυρίως κατασκευασμένα από ξύλο όπως τα πατώματα μεταξύ ορόφων, οι σύνδεσμοι ανά 60-80 στη τοιχοποιία, τα τζινέτια, η βάση στήριξης των στεγών και η δημοιυργία των ανοιγμάτων που θα δεχτουν κουφώματα.


3. ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΤΙΚΑ
Σε περίπτωση διαχωρισμού ενός χώρου σε μικρότερους κατασκευάζονταν τοίχοι από πλέγμα καλαμιών που στηριζόταν σε ξύλινα πλαίσια και εξωτερικά προστατεύονταν με επίχρισμα.
Ονομάζεται μπαγδατί και κατασκευάζεται κυρίως σε ορόφους λόγω μικρού βάρους ή και σε ισόγεια επίπεδα λόγω οικονομίας. Σπανιότερα βρίσκονται διαχωριστικοί εσωτερικοί τοίχοι από πέτρα, και κυρίως σε κτήρια δημοσίου χαρακτήρα ή αρχοντικά.


4. ΣΤΕΓΕΣ
Οι στέγες στην πλειονότητα τους είναι τετράρριχτες και σπανιότερα δίρριχτες. Ο σκελετός τους είναι από ξύλο και χρησιμοποιούνταν είτε ζευκτά είτε με σύστημα κεκλιμένων δοκών. Στηρίζεται στην φέρουσα τοιχοποιία και σπάνια υποστηρίζεται από κάθετα ξύλινα υποστυλώματα. Η επικάλυψη της στέγης γίνεται από κεραμίδια που στηρίζονται σε καλάμια ή σανίδες και πλάκες.


5. ΑΝΟΙΓΜΑΤΑ ΚΟΥΦΩΜΑΤΑ
Τα ανοίγματα κατά κύριο λόγο έχουν μικρό μέγεθος. Για την κατασκευή των ανοιγμάτων χρησιμοποιούνταν δυο τρόποι κυρίως σε δίαφορες παραλλαγές. Είτε με τη χρήση ξύλινου ή σπανιότερα πέτρινου πρεκιού είτε με ανακουφιστικό τόξο. Τα κουφώματα των παραθύρων ξύλινα αρχικά χωρίς τζαμιλίκι αλλά μετά το 1900 έγινε η προσθήκη τζαμιών. Τα σκούρα είναι σπαστά δίφυλλα ή τετράφυλλα. Οι πόρτες ήταν κατά κύριο λόγο ξύλινεςκαρφωτές και σπανιότερα ταμπλάδες


6. ΣΚΑΛΕΣ - ΕΞΩΣΤΕΣ
Σκάλες τοποθετούνταν εξωτερικά και εσωτερικά στα κτίσματα
Η σύνδεση μεταξύ εσωτερικού χώρου και εξωτερικού, συνήθως προς την αυλή γινόταν με πέτρινη σκάλα που στηριζόταν σε διαδοχικές καμάρες. Εσωτερικά υπήρχαν ελαφριές ξύλινες σκάλες για να επικοινωνούν τα επίπεδα μεταξύ τους .
Οι εξώστες κατασκευάζονταν από ξύλο και δεν ξεπερνούσαν σε πλάτος τα 80 εκατοστά εκτός ορισμένων περιπτώσεων που συναντιόνται σε αρχοντικά στα οποία οι εξώστες στηρίζονται σε φέρουσες ξύλινες κατασκευές η σπανιότερα σε πέτρινα υποστυλώματα.


6. ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ
Οι φθορές των κτηρίων του οικισμού είναι κυρίως λόγο καιρικών συνθηκών και έλλειψη συντήρισης. Όσο ανφορά τις τοιχοποιίες εντοπίζονται ρωγμές κοντά στα ανοίγματα ή κοντά στις των κάθετων τοίχων, κυρίως λόγο σεισμών. Ακόμα παρατηρούνται μεταμόρφωση των μεταλλικών συνδέσμων και πολλές φορές καταστροφή τους.
Η έλλειψη συντήρησης των στεγών επηρεάζει σημαντικά τη στατική τους ικανότητα. Λόγω των καιρικών συνθηκών (υγρασία, βροχές, χιόνι) τα φέροντα στοιχεία σαπίζουν και οι στέγες υποχωρούν. Η υγρασία επίσης επηρεάζει και άλλα μέρη του κτηρίου όπως τα κουφώματα που σταδιακά παραμορφώνονται και χάνουν τη στεγανότητα τους και οι ξυλοδεσιές.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΟΙΚΙΣΜΟΙ / ΜΥΣΤΡΑΣ Mέρος δεύτερο





Ο οικισμός του Μυστρά, με το πέρασμα των χρόνων μετατράπηκε από αμιγής αγροτικός σε μεικτός λόγω της προσέλευσης τουριστών που επισκέπτονται το φράγκικο κάστρο του Μοριά. Ως συνέπεια του φαινομένου του τουρισμού είναι η μερική αλλοίωση του χαρακτήρα του οικισμού με προσθήκες και επεμβάσεις σε παλιά κτήρια. Παρόλα αυτά, όπως κανείς μπορεί να διαπιστώσει πως τα κύρια στοιχεία που συνθέτουν και χαρακτηρίζουν τον οικισμό έχουν παραμείνει ανέπαφα. Βασικό στοιχείο η κατασκευή της τοιχοποιίας από πέτρα κατατάσσει τον οικισμό σε ορεινούς. Η κλίση του εδάφους όπως επίσης και το «τείχος» που δημιουργείται από τον Ταΰγετο συντέλεσε στον γενικό προσανατολισμό προς νοτιοανατολικά και αμφιθεατρικά. Τα μεγέθη των κτηρίων είναι παρόμοια μεταξύ τους και δημιουργούν σε σχέση με τις τετράρριχτες στέγες ένα ενιαίο σύνολο με μόνες εξάρσεις τους όγκους των αρχοντικών και των εκκλησιών. Η χρήση ιδίων υλικών όπως πέτρα, ξύλο και κεραμικά λοιπά στοιχεία, όπως και κατασκευαστικών λεπτομερειών λειτουργεί θετικά στην εντύπωση ομοιογένειας του συνόλου, εκτός από το κέντρο του οικισμού που ως χώρος εμπορικών συναλλαγών έχει υποστεί αλλοιώσεις λόγω κατασκευών και υλικών νέων.Ενώ ο οικισμός είναι ορεινός, δεν είναι κτισμένος ως συμπαγής μάζα αλλά απλώνεται γραμμικά κατά μήκος του κεντρικού δρόμου που ενώνει το κάστρο με την Σπάρτη και το γεγονός ότι κάθε κτίσμα έχει αυλή του δίνει την εντύπωση ότι τείνει να «απλωθεί» προς τα ανατολικά. Παλαιότερα ο οικισμός ήταν κτισμένος σε μεγαλύτερο υψόμετρο αλλά από τα μέσα του 19ου αιώνα ο αμυντικός χαρακτήρας του οικισμού μετατράπηκε σταδιακά σε αγροτικό, και τα νέα κτήρια χτίστηκαν πιο κοντά στην πεδιάδα της Σπάρτης.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΟΙΚΙΣΜΟΙ / ΜΥΣΤΡΑΣ Mέρος πρώτο



Ο Μυστράς υπήρξε περίφημο πολιτικό και πνευματικό κέντρο της ύστερης Βυζαντινής περιόδου, το οποίο αναπτύχθηκε μετά την Δ΄ Σταυροφορία (1204) και την μετάθεση του κέντρου των ενδιαφερομένων της αυτοκρατορίας από τις ανατολικές στις δυτικές επαρχίες της. Όπως είναι γνωστό, το 1204 οι Φράγκοι ιππότες εγκαταστάθηκαν στην Πελοπόννησο.Το 1249 ο Βιλλαρδουίνος περιέβαλε με ισχυρό τείχος την κορυφή του βουνού, χτίζοντας έτσι το κάστρο της πόλης που ονομάστηκε Μυστράς ή Μυζηθράς. Η ονομασία του σχετίζεται ετυμολογικά με τη μυζήθρα από το σχήμα του βουνού.Το 1259, στη μάχη της Πελαγονίας, ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μιχαήλ Η΄ ο Παλαιολόγος συνέλαβε τον Βιλλαρδουίνο, ο οποίος του παραχώρησε τα κάστρα της Πελοποννήσου.Πρώτος ο Μανουήλ Καντακουζηνός (1348 - 1380), έβαλε τα θεμέλια του νέου ελληνικού κράτους, οργάνωσε την περιοχή, δέχθηκε νέους κατοίκους, στερέωσε την ειρήνη και την ευημερία και έχτισε αρχοντικά και ναούς. Με τον Θεόδωρο Α΄ Παλαιολόγο (1384 - 1407) η εξουσία πέρασε στους Παλαιολόγους, οι οποίοι επέκτειναν τα όρια του δεσποτάτου καταλαμβάνοντας όλη την Πελοπόννησο. Με το διάδοχό του Θεόδωρο Β΄(1407 - 1443), που ήταν δευτερότοκος γιός του αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄, εγκαινιάστηκε μια νέα περίοδος Το 1460 ο Δημήτριος Παλαιολόγος παραδίδει τον Μυστρά στους Τούρκους.Στην τουρκοκρατία ο Μυστράς γίνεται έδρα του Τούρκου διοικητή, χάνει την ακμή του και μένουν μαζί με τη Θεσσαλονίκη, τα δύο μεγαλύτερα κέντρα πολιτισμού. Το 1687 καταλαμβάνουν το Μυστρά οι Βενετοί του Μοροζίνι και τον κρατούν 28 χρόνια, ως το 1715, που τον ξαναπαίρνουν οι Τούρκοι. Με την ελληνική επανάσταση ελευθερώνεται και πάλι, αλλά στα 1825 καίγεται από τους Αιγύπτιους του Ιμπραήμ. Η ίδρυση της νέας Σπάρτης στον κάμπο από τον Όθωνα (1831), σημείωσε το οριστικό τέλος της χώρας του Μυστρά. Οι γνωστές οικογένειες πήγαν στη καινούργια πρωτεύουσα και οι περισσότεροι από τους άλλους κατέβηκαν στο Νέο Μυστρά που κτίστηκε στην πεδιάδα.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

555 KUBIK - facade projection

The AJ Buildings Library (ajbuildingslibrary.co.uk)